(VOVWORLD) -เมื่อ 20 ปีก่อน ตำบลห่าเบิ่ว อำเภอดั๊กดวา จังหวัดยาลายเป็นท้องถิ่นที่เกิดปัญหาด้านการประกอบศาสนกิจที่ซับซ้อนและมีการเผยแผ่ศาสนาอย่างผิดกฎหมายจนส่งผลกระทบต่อชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนมากมาย แต่ปัจจุบันสถานการณ์ในตำบลห่าเบิ่วมีการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี โดย สถานการณ์ความมั่นคงและการเมืองมีความมั่นคง การประกอบศาสนกิจเป็นไปตามกฎหมายและมีความเป็นระเบียบ อีกทั้ง ได้รับการรับรองเป็นตำบลชนบทใหม่
(VOVWORLD) -จังหวัดกอนตุมมีสหกรณ์ 187 แห่ง รวมสมาชิกกว่า 9,600 คน เมื่อเกิดการแพร่ระบาดของโรคโควิด -19 สหกรณ์ต่างๆได้ประสบอุปสรรคมากมายในการผลิตและการประกอบธุรกิจ แต่อย่างไรก็ดี จากการส่งเสริมจิตใจแห่งความสามัคคีและวิธีการปฏิบัติที่มีความคิดสร้างสรรค์ สหกรณ์ต่างๆในจังหวัดกอนตุมสามารถฟันฝ่าอุปสรรคและพร้อมที่จะพัฒนาหลังจากที่โรคโควิด -19 ได้รับการควบคุม
(VOVWORLD) -บัวเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของจังหวัดด่งท๊าป ซึ่งเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายเนื่องจากมีทุ่งบัวที่กว้างใหญ่ ในหลายปีที่ผ่านมา การปลูกบัวสร้างประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจสูงกว่าการปลูกข้าวหลายเท่าและมีผลิตภัณฑ์ที่ทำจากบัว 20 ชนิด เช่น เม็ดบัวอบเนย เหล้าบัว ชาบัว เป็นต้น ซึ่งการปลูกบัวได้ช่วยให้ชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนจังหวัดด่งท๊าปมีเสถียรภาพ
(VOVWORLD) -หมู่บ้านชนเผ่าจามบิ่งดึ๊ก ตำบลฟานเหียบ อำเภอบั๊กบิ่งเป็นหมู่บ้านเครื่องปั้นดินเผาแห่งเดียวที่ยังคงเหลืออยู่ในจังหวัดบิ่งถวน โดยได้รับการรับรองเป็นมรดกวัฒนธรรมนามธรรมแห่งชาติจากกระทรวงวัฒนธรรม การกีฬาและการท่องเที่ยวเมื่อปี 2012 นอกจากนี้ ทางจังหวัดบิ่งถวนได้จัดทำเอกสารเพื่อยื่นเสนอต่อองค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติหรือยูเนสโกพิจารณาระบุอาชีพทำเครื่องปั้นดินเผาของชนเผ่าจามในบิ่งดึ๊กเข้าในรายชื่อมรดกวัฒนธรรมนามธรรมที่ต้องได้รับการอนุรักษ์อย่างเร่งด่วน ทางการและประชาชนที่นี่กำลังพยายามเพื่ออนุรักษ์และพัฒนาหมู่บ้านศิลปาชีพแห่งนี้
(VOVWORLD) -พื้นที่ปลูกข้าวนับพันเฮกตาร์ของตำบล 3 แห่งได้แก่ บวนเจี๊ยด ดั๊กเลียงและบวนเจีย อำเภอลั๊ก จังหวัดดั๊กดักอยู่ริมฝั่งแม่น้ำกรงอนา ที่นี่เป็นอู่ข้าวของเขตที่ราบสูงเตยเงวียน ช่วงนี้เป็นฤดูเก็บเกี่ยวข้าว เกษตรกรอำเภอลั๊ก จังหวัดดั๊กลักดีใจเป็นอย่างมากเพราะได้ผลผลิตดีและราคาข้าวอยู่ในระดับสูง
(VOVWORLD) -ชาเตินเกืองเป็นผลิตภัณฑ์พื้นเมืองและเครื่องหมายการค้าที่มีชื่อเสียงของจังหวัดท้ายเงวียน ซึ่งได้รับความนิยมจากผู้บริโภคในช่วงหลายปีที่ผ่านมา จากการมีไร่ชาที่กว้างใหญ่ ทำให้เขตปลูกชาเตินเกืองเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวทั้งภายในและต่างประเทศเป็นจำนวนมาก
(VOVWORLD) -ปัจจุบัน จังหวัดห่ายางมีสหกรณ์ 372 แห่งรวมสมาชิกกว่า 8,900 คนและหมู่บ้านศิลปาชีพ 41 แห่ง มีครอบครัวเกือบ 3,000 ครอบครัวเข้าร่วม โดยมีรายได้เฉลี่ยต่อคนอยู่ที่เกือบ 4 ล้านด่งต่อเดือน ซึ่งรูปแบบเศรษฐกิจสหกรณ์และหมู่บ้านศิลปาชีพในจังหวัดห่ายางได้มีส่วนช่วยให้ประชาชนหลุดพ้นจากความยากจนและพัฒนาเศรษฐกิจ
(VOVWORLD) -จากการเป็นตัวอย่างของเขตชนบทที่ผสานกับการส่งเสริมเอกลักษณ์วัฒนธรรมกับการพัฒนาการท่องเที่ยว อำเภองีซวน จังหวัดห่าติ๋งมีแผนการสร้างสรรค์อำเภอชนบทใหม่ตามแนวทางถือวัฒนธรรมพื้นเมืองเป็นรากฐาน สร้างรายได้จากการท่องเที่ยว ซึ่งในนั้น “เรื่องนางเกี่ยว” ของกวีเอก เหงวียนยู มีส่วนช่วยส่งเสริมคุณค่าที่ดีงามในชมรมชนบทใหม่
(VOVWORLD) -กอเดื๋อเป็นหมู่บ้านเขตเขาชายแดนที่ยากจนของตำบลเหมื่องซาย ซึ่งชาวบ้านเป็นชนเผ่าม้งที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ การเดินทางไปหมู่บ้านกอเดื๋อ ตำบลเหมื่องซาย อำเภอซงหมา จังหวัดเซินลาลำบากมาก โดยเฉพาะในช่วงฤดูฝน
(VOVWORLD) -เมื่อการปลูกพืชอุตสาหกรรม เช่น กาแฟ พริกไทยและยางพาราได้รับผลกระทบอย่างหนักจากการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศและราคาขายไม่มีเสถียรภาพ ท้องถิ่นหลายแห่งในเขตเตยเงวียนได้เป็นฝ่ายรุกในการปรับเปลี่ยนโครงสร้างพันธุ์พืช โดยสร้างก้าวกระโดดในการผลิตผลิตภัณฑ์การเกษตรที่มีคุณภาพและมีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะการปลูกลิ้นจี่ ซึ่งเป็นพันธุ์พืชของภาคเหนือบนพื้นที่แห้งแล้งของอำเภอเออการ์ จังหวัดดั๊กลักได้ช่วยสร้างรายได้ 500 ล้านด่งต่อเฮกตาร์ต่อปี
