ในความทรงจำของชาวเวียดนาม วันที่6มกราคมปี1946 ซึ่งเป็นวันที่มีความหมายสำคัญพิเศษ วันจัดการเลือกตั้งทั่วไปครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของประชาชาติเวียดนาม สถาปนารัฐสภาชุดแรกของประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม.
ในกว่า10ปีที่ผ่านมา กระบวนการรณรงค์ วันเพื่อผู้ยากจน ได้รับการขานรับจากทั้งสังคมโดยจำนวนเงินที่สามารถเรี่ยไรได้มีกว่า2หมื่น ล้านด่งและสามารถให้การช่วยเหลือครอบครัวที่ยากจนนับล้านครอบครัวได้มีบ้าน พัก มีอาชีพที่ยั่งยืนเพื่อหลุดพ้นจากความยากจน
วันที่๑มกราคมปี๒๐๑๒เป็นวันครบรอบ๑๐ปีการประกาศใช้เงินสกุลยูโรโดยบรรยากาศได้เป็นไปอย่างเงียบเหงาซึ่งผิดกับเมื่อ๑๐ปีก่อนที่ประกาศใช้เงินดังกล่าวเนื่องจากมีความกังวลเกี่ยวกับวิกฤติหนี้สาธารณะในยุโรป
ในโอกาสปีใหม่2012 นายกฯNguyen Tan Dung ได้มีบทความเกี่ยวกับการปรับปรุงระเบียบเศรษฐกิจเชิงตลาดตามแนวทางสังคมนิยม ให้มีความสมบูรณ์ยิ่งขึ้น ผลักดันการปฏิรูปโครงสร้างเศรษฐกิจและปรับเปลี่ยนรูปแบบการขยายตัว
๑๐เหตุการณ์เด่นภายในประเทศปี๒๐๑๑จัดโดยสถานีวิทยุเวียดนาม
การรณรงค์“ชาวเวียดนามให้ความสนใจใช้สินค้าเวียดนาม”ไม่เพียงแต่ได้มีส่วนร่วมในการนำสินค้าเวียดนามไปจำหน่ายในจังหวัด นคร และเขตทุรกันดารเท่านั้นหากยังช่วยปลูกฝังจิตสำนึกของผู้บริโภคเกี่ยวกับสินค้าเวียดนาม อำนวยความสะดวกให้แก่การผลิตภายในประเทศและการพัฒนาอย่างยั่งยืนของสถานประกอบการเวียดนาม
การควมคุมภาวะเงินเฟ้อถือเป็นเป้าหมายหลักในการบริหารเศรษฐกิจมหภาคของ รัฐบาลเวียดนามในปี 2011 ซึ่งถึงแม้ภาวะเงินเฟ้อจะสูงกว่าร้อยละ 18.5มากกว่าเป้าหมายที่รัฐสภาได้วางไว้เเต่ถ้ามองอย่างละเอียดถี่ถ้วนก็จะพบว่า ในช่วงปลายปี อัตราเงินเฟ้อได้เริ่มลดลงและเศรษฐกิจเริ่มมีเสถียรภาพมากขึ้น
บรรดานักวิเคราะห์ทางการเมืองได้แสดงความเห็นว่า ปี2011เป็นช่วงเวลาที่คึกคักที่สุดของกิจกรรมด้านการต่างประเทศสหรัฐในรอบ 20ปีมานี้ และที่โดดเด่นที่สุดคือการผลักดันยุทธศาสตร์ กลับสู่เอเซีย โดย ทั้งประธานาธิบดีบารักโอบามา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศฮิลลารี คลินตันและเจ้าหน้าที่ระดับสูงสหรัฐหลายคนต่างก็ยืนยันหลายครั้งถึงบทบาท สำคัญของภูมิภาคเอเซียแปซิฟิกที่มีต่อสหรัฐ
เมื่อหวนมองดูปี๒๐๑๑ที่กำลังจะผ่านพ้นไปก็จะเห็นว่าเป็นปีที่เต็มไปด้วยความผันผวนแต่ถึงกระนั้นกิจกรรมต่าง ประเทศของเวียดนามก็ยังคงได้รับการปฏิบัติอย่างกว้างลึกและประสบผลสำเร็จเป็นที่น่ายินดี
วิกฤตนิวเคลียร์ของอิหร่านกำลังทวีความรุนแรงมากขึ้นจนไม่สามารถแสวงหา มาตรการแก้ไขได้ในเร็ววันนี้ โดยเหตุผลที่สำคัญมาจากทั้งทางการของประธานาธิบดีอิหร่านและฝ่ายตะวันตกโดย เฉพาะสหรัฐที่มักจะอยู่ในภาวะเผชิญหน้าทั้งด้านการทูต การเมือง เศรษฐกิจ และการทหาร
