(ພາບ: hatvan.vn)
ຜູ້ສວມບົດພະອໍລະຫັນໃນພິທີເຂົ້າຊົງແມ່ນຜູ້ຊາຍຖືກເອີ້ນວ່າທ້າວທຽມ, ແມ່ນຜູ້ຍິງຖືກເອີ້ນວ່າ ນາງທຽມ. ທ້າວທຽມເຄີຍນຸ່ງຊຸດແພໄໝ, ຖືກແຕ່ງຕົວຢ່າງສວຍງາມ, ບາງຄົນຊົງຜົມຍາວເໝືອນກັບຜູ້ຍິງ. ໃນພິທີເຂົ້າຊົງ, ນາງທຽມ, ທ້າວທຽມຕ້ອງຜ່ານການສວມບົດພະອໍລະຫັນຫຼາຍອົງ. ແຕ່ລະເທື່ອເມື່ອສວມບົດພະອໍລະຫັນ, ນາງທຽມ, ທ້າວທຽມຖືກຄຸ້ມໃສ່ຕົວດ້ວຍຜ້າໄໝສີແດງຜືນໜຶ່ງ ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ເມື່ອປ່ຽນສວມບົດພະອໍລະຫັນອົງໃໝ່ ກໍ່ຕ້ອງປ່ຽນຊຸດເຄື່ອງໃໝ່ເພື່ອໃຫ້ແທດເໝາະກັບພະອໍລະຫັນອົງໃໝ່. ບາງເທື່ອນາງທຽມ, ທ້າວທຽມສວມບົດເປັນນາຍພົນທະຫານຄົນໜຶ່ງ, ບາງເທື່ອສວມບົດເປັນເຈົ້າເສນາອາມາດທີ່ເຄັ່ງຂືມ, ແລະ ບາງເທື່ອກໍ່ສວມບົດເປັນຍຸວະນາລີທີ່ພວມຟ້ອນລຳທຳເພງ. ວາດຟ້ອນຂອງນາງທຽມ, ທ້າວທຽມ ຖືກປ່ຽນແປງຕາມຈຸດພິເສດຂອງພະອໍລະຫັນອົງນັ້ນ. ບັນດານາງທຽມ, ທ້າວທຽມ ລ້ວນແຕ່ແມ່ນຜູ້ໄດ້ຮັບຖືວ່າເທວະດາຟ້າແຖນໄດ້ເລືອກເຟັ້ນເປັນຂົວເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງມະນຸດກັບໂລກເທວະດາຟ້າແຖນ. ສາດສະດາຈານໂງດຶກທິ້ງ, ຜູ້ອຳນວຍການສູນຄົ້ນຄ້ວາ ແລະ ອະນຸລັກຮັກສາວັດທະນະທຳການເຫຼື້ອມໃສພື້ນເມືອງຫວຽດນາມ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ:
“ທຸກໆຄົນເມື່ອພາວະນາຢາກໄດສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງນຳພະແມ່ກໍ່ຕ້ອງຜ່ານບັນດາ ນາງທຽມ, ທ້າວທຽມ, ແລະຜ່ານພິທີເຂົ້າຊົງໂດຍສວມບົດພະອໍລະຫັນ 36 ອົງ. ນີ້ຖືກຖືວ່າ, ແມ່ນຄວາມສຳນຶກຢ່າງໜຶ່ງ“.
(ພາບ: laodong.com.vn)
ພິທີເຂົ້າຊົງແມ່ນຮູບການເຊື່ອຖືເຫຼື້ອມໃສພື້ນເມືອງມີທັງຢູ່ຫວຽດນາມ ກໍ່ຄືຢູ່ຫຼາຍແຫ່ງໃນໂລກ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ພິທີເຂົ້າຊົງຂອງຫວຽດນາມ ມີຈຸດພິເສດສະເພາະຂອງວັດທະນະທຳຫວຽດນາມ, ບໍ່ຄ້າຍຄືກັບການເຫຼື້ອມໃສໃດໆ. ສີສັນວັດທະນະທຳຫວຽດສະແດງອອກໃນຫໍໂຮງບູຊາພະແມ່, ບັນດາເຈົ້າເສນາອາມາດ, ກະສັດ….ທີ່ນາງທຽມທ້າວທຽມເຂົ້າມາທຽມ ຊື່ງອາດຈະແມ່ນນັກວິລະຊົນຂອງຊາດ, ແມ່ນເທວະດາທີ່ປະຊາຊົນນັບຖືບູຊາຄື: ພະອໍລະຫັນຮ່ວາງເມືອຍ ໝາກເຖິງນາຍພົນຫງວຽນຊີ ໃນສະໄໝລາຊະວົງເລ (ສັດຕະວັດທີ 13), ພະອໍລະຫັນຮ່ວາງເຊົາແມ່ນນາຍພົນເຈິ່ນລຶ້ວມີຄຸນງາມຄວາມດີຕ້ານພວກໝິງເຂົ້າມາຮຸກຮານ, (ສັດຕະວັດທີ 15), ພະອໍລະຫັນຮ່ວາງໄບແມ່ນເຈົ້າເສນາອາມາດປ້ອງກັນເຂດລາວກາຍ, ເຈົ້າເສນາຮ່ວາງບາດແມ່ນຊາວເຜົ່ານຸ່ງ….ທ່ານຫງວຽນຕຽນຢຸງ, ພະນັກງານຄົ້ນຄ້ວາຂອງສູນຄົ້ນຄວ້າການເຫຼື້ອມໃສສາທາໜາຫວຽດນາມ ຖືວ່າ, ໃນພິທີເຊົ້າຊົງ, ບັນດານາງທຽມ, ທ້າວທຽມແມ່ນບັນດາຜູ້ທີ່ມີໜ້າທີ່ເຊື່ອມຈອດລະຫວ່າງໂລກປະຈຸບັນກັບບັນດາພະອໍລະຫັນ:
“ຕາມປະເພນີແລ້ວ, ມີພະອໍລະຫັນ 36 ອົງ ຊື່ງໄດ້ຄຸ້ມຄອງເຂດນ່ານຟ້າ, ເຂດດິນ, ເຂດນ້ຳ, ພູຜາປ່າໄມ້ຂອງຊາວຫວຽດນາມ. ພະອໍລະຫັນ 36 ອົງຖືກຈັດເປັນລຳດັບແຕ່ສູງລົງຕ່ຳ. ພະອໍລະຫັນ 36 ອົງນັ້ນເໝາະກັບຊະຕາກຳແຕ່ລະຄົນ“.
ຜ່ານພິທີເຂົ້າຊົງ, ການເຫຼືອມໃສບູຊາພະແມ່ ໄດ້ນຳພາມະນຸດໄປສູ່ຄວາມມຸ້ງຫວັງກ່ຽວກັບຊີວິດຈົບງາມ, ມີຄວາມຜາສຸກກ່ວາ ພ້ອມທັງນຳມາເຊິ່ງກຳລັງແຮງ, ຄວາມເຊື່ອມໝັ້ນຕໍ່ສິ່ງທີ່ດີງາມໃຫ້ແກ່ເຂົາເຈົ້າ. ສາດສະດາຈານໂງດຶກທິ້ງ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ:
“ຈຸດຕົ້ນຕໍຂອງມໍລະດົກແມ່ນຄວາມງາມ, ການຄັດເລືອກ, ຢູ່ນີ້ມັນໝາຍເຖິງສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າສີສັນສະເພາະ. ພິທີເຂົ້າຊົງແມ່ນຂອງຊາວຫວຽດນາມພຽງໜຶ່ງດຽວ ແລະ ມັນຍັງຮັກສາມູນເຊື້ອວັດທະນະທຳຂອງຊາດໄວ້ໄດ້. ນັກຮຽນຮູ້ຊາວອາເມລິກາທ່ານ 1 ເວົ້າວ່າ: ໃນພິທີເຂົ້າຊົງ, ຜູ້ຄົນທັງຫຼາຍເຫັນວ່າ: ມັນເໝືອນກັບຫໍພິພິຕະພັນຮັກສາມູນເຊື້ອຂອງຊາດ. ຫໍພິພິຕະພັນນັ້ນບໍ່ແມ່ນມີບັນດາວັດຖຸເຄື່ອງຂອງ ຫາກມັນແມ່ນມະນຸດ, ມີຊີວິດຊີວາ, ດູດດື່ມໃຈທຸກຄົນ, ຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການດ້ານຄວາມສຸດຈະລິດ, ບໍລິສຸດ ແລະ ຄວາມງາມຂອງມວນມະນຸດ“.
ພິທີເຂົ້າຊົງໃນການເຫຼື້ອມໃສບູຊາພະແມ່ ມ່ງໄປເຖິງຊີວິດປະຈຸບັນຂອງມວນມະນຸດດ້ວຍຄວາມມຸ້ງຫັວງດ້ານສຸຂະພາບ, ໂຊກລາບ, ແມ່ນຄວາມຕ້ອງການໃນຊີວິດດ້ານຈິດວີນຍານຂອງຊາວຫວຽດນາມ, ນຳມາເຊິ່ງກຳລັງແຮງ, ຄວາມເຊື່ອໝັ້ນໃຫ້ແກ່ເຂົາເຈົ້າ. ຜ່ານບັນດາລຸ້ນຄົນສືບທອດກັນມາ, ພິທີເຂົ້າຊົງໄດ້ກາຍເປັນພິທີວັດທະນະທຳດ້ານຈິດວີນຍານໃນຊີວິດສັງຄົມຫວຽດນາມ./.
