ໃນສາງວັດທະນະທຳພື້ນເມືອງທີ່ຫຼາຍຮູບຫຼາຍສີ ແລະ ອຸດົມສົມບູນຂອງພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນເຜົ່າຢ້າວເຄົາທີ່ເມືອງຊີ່ນໂຮ່, ແຂວງລາຍເຈົານັ້ນ, ແມ່ນຕ້ອງເວົ້າເຖິງ ປຶ້ມບູຮານ, ເພາະວ່າ ນີ້ແມ່ນເອກະສານຄົ້ນຄ້ວາວັດທະນະທຳການເຫຼື້ອມໄສ, ຕົວໜັງສືຂອງຊາວເຜົ່າຢ້າວ
ໃນຂະບວນວິວັດແຫ່ງການພັດທະນາ, ດ້ວຍຫົວຄິດປະດິດສ້າງ ແລະ ສືມືອັນຄ່ອງແຄ້ວ, ຈິດຕະກອນລຸ່ນຕ່າງໆຂອງຫວຽດນາມໄດ້ມີແບບວິທີແຕ້ມພາບແພໄໝທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະ ອັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ຈຸດຢືນຂອງ ພາບແພໄໝກາຍເປັນປະເພດສິລະປະພື້ນເມືອງທີ່ເຂັ້ມຂົ້ນໄປດ້ວຍສີສັນວັດທະນະທຳຂອງຊາດຫວຽດນາມ.
ໄຕງວຽນແມ່ນເຂດພູພຽງທາງພາກກາງຫວຽດນາມ, ແຫ່ງທີ່ມີປ່າດົງດິບທີ່ກ້ວາງໃຫຍ່ໄພສານ ແລະ ທັງແມ່ນແຫ່ງຕັ້ງຖິ່ນຖານຂອງພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າຄື ເມີນົງ, ເອເດ, ບານາ, ຢາຣາຍ.....ທີ່ມີຊີວິດດ້ານຈິດໃຈທີ່ອຸດົມສົມບູນ.
ຄຸ້ມຖະໜົນເກົ່າຮ່າໂນ້ຍປະກອບດ້ວຍເຮືອນຫ້ອງແຖວ, ມີຫຼັງຄ່າຖືກມຸງດິນຂໍທີ່ເກົ່າແກ່, ແຕ່ດົນນານມາແລ້ວໄດ້ຮັບຖືວ່າແມ່ນຄວາມງາມເປັນເອກະລັກສະເພາະຂອງນະຄອນຫຼວງຮ່າໂນ້ຍ
ໃນໄລຍະປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ, ໄມ້ໄຜ່ໄດ້ກາຍເປັນອາວຸດຕ້ານສັັດຕູຜູ້ຮຸກຮານ ແລະ ໃນໄລຍະສັນຕິພາບ, ໄມ້ໄຜ່ໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອຜະລິດເຄື່ອງໃຊ້ພາຍໃນເຮືອນ. ໃນວິວັດທະນາການເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບສາກົນ, ຜະລິດຕະພັນມ້ໄຜ່ໄດ້ກາຍເປັນເຄື່ອງສິລະປະຫັດຖະກຳທີ່ມີຄວາມງາມສູງ
ມີເຫດການວັດທະນະທຳໜຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມສົນໃຈ ແລະ ຕອບສະໜອງຈາກບັນດານັກຄົ້ນຄ້ວາວັດທະນະທຳ ແລະ ບັນດາຜູ້ຊົມຊອບຮ່າໂນ້ຍ, ນັ້ນແມ່ນແນວຄວາມຄິດຟື້ນຟູງານບຸນໂຄມໄຟກວາງຈ້ຽວຢູ່ເຂດປູຊະນີຍະສະຖານພະລາດຊະວັງ ທັງລອງ
ກຸງ ທັງລອງເມື່ອກ່ອນນີ້ ແລະ ນະຄອນຫຼວງຮ່າໂນ້ຍໃນປະຈຸບັນ ແມ່ນ ແຫ່ງເກັບຮັກສາບັນດາປະເພດສິລະປະວັດທະນະທຳທີ່ເປັນມູນເຊື້ອ, ໃນນັ້ນ, ພົ້ນເດັ່ນຂຶ້ນແມ່ນ ສິລະປະຂັບແຈວ
ຫວ່າງແລ້ວນີ້, ນະຄອນຫຼວງຮ່າໂນ້ຍໄດ້ປະກາດແຜນຜັງໜ້າພຽງເຂດປູຊະນີ ຍະສະຖານສູນກາງພະລາດຊະວັງ ທັງລອງ ຢູ່ເຂດດິນເລກທີ່ 18 ຖະໜົນຮ່ວາງຢ້ຽວ-ຮ່າໂນ້ຍ
ການປະຕິວັດເດືອນສິງຫາປີ 1945 ໄດ້ເປັນຂີດໝາຍບາດລ້ຽວອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນປະຫວັດສາດຂອງຊາດຫວຽດນາມ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍສ້າງບາດລ້ຽວທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດດ້ານດົນຕີ
ບາດລ້ຽວທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຈຸດເວລາເດືອນສິງຫາປີ 1945 ແມ່ນນັກປະພັນວັນນະຄະດີ, ນັກກາບກອນທຸກໆຄົນລ້ວນແຕ່ມຸ່ງໄປສູ່ການປະຕິວັດ, ກ້າວເດີນຕາມການປະຕິວັດ
