ໂບ໋ອີ ແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາຊົນເຜົ່າທີ່ມີພົນລະເມືອງໜ້ອຍ ແຕ່ມາຮອດປະຈຸບັນຍັງຄົງຮັກສາບັນດາຈຸດວັດທະນະທຳພື້ນເມືອງທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະຂອງຊົນເຜົາຕົນ. ນັບແຕ່ຊຸດອາພອນປະຈຳເຜົ່າ, ສະຖາປັດຕະຍາກຳເຮືອນຢູ່, ຕະຫຼອດຮອດບັນດາຮີດຄອງປະເພນີໃນການແຕ່ງດອງ, ງານສົບ...
ໂບ໋ອີ ແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາຊົນເຜົ່າສ່ວນໜ້ອຍໃນປະຊາຄົມ 54 ຊົນເຜົ່າຫວຽດນາມ. ຊົນເຜົ່າ ໂບ໋ອີ ມີພົນລະເມືອງປະມານ 3.000 ຄົນພວມດຳລົງຊີວິດຕົ້ນຕໍຢູ່ບາງແຂວງໃນເຂດພູດອຍ, ເຂດຊາຍແດນທາງພາກເໜືອຫວຽດນາມ. ໃນນັ້ນສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຢູ່ບ້ານນຳ້ເລືອງ, ຕາແສງ ກວຽດຕ໋ຽນ, ເມືອງກວານບ້າ ແລະ ຈຳນວນໜ້ອຍແມ່ນດຳລົງຊີວິດຢູ່ບາງຕາແສງຂອງເມືອງດົ່ງວັນ, ແຂວງ ຮ່າຢາງ. ມາຮອດປະຈຸບັນ, ຊາວເຜົ່າ ໂບ໋ອີ ຍັງຄົງຮັກສາສີສັນວັດທະນະທຳທີ່ເປັນມູນເຊື້ອອັນດີງາມຂອງຊົນເຜົ່າຕົນໄວ້ໄດ້.
ສຳລັບຊາວເຜົ່າປູແປ໋ວ,ປ່າບໍ່ພຽງແຕ່ຕິດພັນກັບຊີວິດທາງດ້ານວັດຖຸເທົ່ານັ້ນ, ຫາກຍັງຕິດພັນກັບຊີວິດທາງດ້ານຈິດໃຈ, ຈິດວີນຍານອີກດ້ວຍ. ຍ້ອນເຫດນັ້ນ, ປີໃດຊາວເຜົ່າປູແປ໋ວ ກໍ່ຈັດຕັ້ງພິທີບູຊາເທວະດາປ່າ, ພາວະນາຂໍໃຫ້ດິນຟ້າອາກາດເອື້ອອຳນວຍຄວາມສະດວກເພື່ອໃຫ້ການປູກຝັງ ແລະ ລ້ຽງສັດໄດ້ຮັບຜົນດີ.
ເຖິງວ່າດຳລົງຊີວີດຢູ່ຮ່ວມກັນກັບ 22 ຊົນເຜົ່າອ້າຍນ້ອງຢູ່ແຂວງ ຮ່າຢາງ ກໍ່ຕາມ, ແຕ່ຊາວເຜົ່າ ປູແປ໋ວ ຍັງຄົງຮັກສາບັນດາຮີດຄອງປະເພນີ, ບັນດາຈຸດວັດທະນະທຳມູນເຊື້ອທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະຂອງຊົນເຜົ່າຕົນໄວ້ໄດ້. ໃນນັ້ນພົ້ນເດັ່ນແມ່ນບັນດາປະເພນີອັນດີງາມໃນພິທີໝັ້ນເມຍ, ງານດອງ.
ປະຊາຊົນຊາວເຜົ່າ ປູແປ໋ວ ດຳລົງຊີວິດໃນເຂດພູຫີນ ຮ່າຢາງ ຍັງຄົງຮັກສາຮີດຄອງປະເພນີທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະຫຼາຍຢ່າງຂອງຊົນເຜົ່າຕົນໄວ້ໄດ້. ໃນນັ້ນພົ້ນເດັ່ນແມ່ນຊຸດອາພອນປະຈຳເຜົ່າ.
ເຮືອນຝາດິນ, ແມ່ນຈຸດທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະຂອງຊາວເຜົ່າເຂດພູດອຍແຂວງຮ່າຢາງ. ໃນນັ້ນມີຊາວເຜົ່າປູແປ໋ວ. ຊາວເຜົ່າປູແປ໋ວມີທັດສະນະວ່າ, ຄວາມເປັນຕາຍໃນຊີວິດຂອງແຕ່ລະຄອບຄົວ, ແຕ່ລະຄົນ, ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນອີງໃສ່ທີ່ດິນ, ເຮືອນເຊິ່ງເຂົາເຈົ້າພວມດຳລົງຊີວິດ. ຍ້ອນເຫດນັ້ນ, ນັບແຕ່ເວລາເລືອກເຟັ້ນທີ່ດິນ, ປຸກສ້າງເຮືອນຮອດເວລາເຂົ້າເຮືອນ, ເຂົາເຈົ້າຕ້ອງດຳເນີນການເຄື່ອນໄຫວຫຼາຍຢ່າງຕາມຮີດຄອງປະເພນີຂອງຊາວເຜົ່າປູແປ໋ວ.
ປູແປ໋ວ ແມ່ນຊົນເຜົ່າສ່ວນໜ້ອຍທີ່ດຳລົງຊີວິດຢູ່ເຂດພູດອຍແຂວງຮ່າຢາງ. ໃນປະຊາຄົມ 54 ຊົນເຜົ່າຫວຽດນາມ, ຊາວເຜົ່າປູແປ໋ວ ມີຈຸດວັດທະນະທຳທີ່ເປັນມູນເຊື້ອ, ມີຮີດຄອງປະເພນີ, ທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະ, ປະກອບມໍລະດົກວັດທະນະທຳອັນລຳ້ຄ່າຫຼາຍຢ່າງເຂົາໃນສາງວັດທະນະທຳຂອງປະຊາຄົມບັນດາເຜົ່າຫວຽດນາມ.
“ເຮີຍບ່າວໃນບ້ານ, ຈື່ບໍຕະຫຼາດແຫ່ງຄວາມຮັກ, ອ້າຍຟ້ອນແຄນນ້ອງຂັບ, ດື່ມເຫຼົ້າຫຼາຍກໍ່ບໍ່ເມົາ“. ນັ້ນແມ່ນເນື້ອໃນບົດເພງຂອງຊາວເຜົ່າຢ້າວ ຢູ່ເມືອງ ບິ່ງລຽວ, ແຂວງ ກວາງນິງ, ໃນງານບຸນ “ຄະລຳລົມ“ ວັນທີ 4/4
(vovworld) - ກອນເລື່ອງຂອງຊາວເຜົ່າ ຣາລາຍ ແມ່ນຮູບການເລົ່າຂານກັນມາ ແລະ ປະຈຸບັນຍັງຄົງຮັກສາໄວ້ໃນຄວາມຈື່ຈຳຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ເຄີຍສະແດງໃນການເຄື່ອນໄຫວວັດທະນະທຳປະຊາຄົມຢູ່.
(vovworld) - ສຳລັບຊາວເຜົ່າ ຣາລາຍ, ຖ້າຫາກຜູ້ຮັ່ງມີ, ມີຄ້ອງມ້າລາ ເພື່ອຕີໃນງານບຸນຕ່າງໆ, ຜູ້ທຸກຍາກກໍ່ມີພິນຈາປີ, ເຊິ່ງແມ່ນເຄື່ອງດົນຕີແບບທຳມະດາສາມັນ ທີ່ມີນຳ້ສຽງຄ້າຍຄືກັນກັບຄ້ອງມ້າລາ. ກ່ອນນີ້ 20 ປີ, ບົດເພງ ”ຄວາມໄຝ່ຝັນຈາປີ” ຂອງນັກດົນຕີ ເຈິ່ນຕ໋ຽນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຟັງຮູ້ຈັກເຖິງພິນຈາປີ. ແລະ ບົດເພງນີ້ເອງກໍ່ໄດ້ດຶງດູດນັກທ່ອງທ່ຽວຫຼາຍຄົນມາຢ້ຽມຢາມໝູ່ບ້ານຕ່າງໆຂອງຊາວເຜົ່າ ຣາລາຍ ເພື່ອຊອກຮູ້ກ່ຽວກັບພິນຈາປີ ແລະ ຄວາມໄຝ່ຝັນຈາປີ.
